Ulubione
Powiadom znajomego:  
 
 
Szukaj:    
 


WYMAGANIA JAKOŚCIOWE

Wyróżnia się cztery podstawowe klasy jakości oklein z drewna liściastego i iglastego: I, II, III, oraz IV o szer. minimum 7 cm i długości minimum 0,45 m. W poniższym dziale objaśniamy również, jak powinna wyglądać tzw. etykieta oraz ile powinna wynosić wilgotność oklein i obłogów.

Klasa I - okleina czysta bez wad, jednolicie zabarwiona, z wyraźnym rysunkiem oraz niezakłóconym, równomiernym i uporządkowanym przebiegiem usłojenia fryzowego, fladrowego i innych.

Niedopuszczalne są następujące wady i cechy drewna dla każdej odmiany oklein:
  • sęki zdrowe, zepsute, nadpsute i otwory po sękach każdej średnicy
  • fałszywa twardziel
  • zaciągi słoneczne, pleśń, plamy garbnikowe i od metali
  • przeżywiczenia, sinizna oraz zgnilizna twarda i miękka
  • zakorek i zabitka
  • otwory owadzie i po uszkodzeniach mechanicznych
  • sfałdowania, wyrwania włókien i prześwity
  • biel wewnętrzny i zewnętrzny dla wszystkich gatunków, na który nie udzielono redukcji
  • pojedyncze pęknięcia nie schodzące się o długości większej niż 50 mm
  • błyszcz
  • rysy ponożowe
  • szorstkość - i mechowatość- okleiny o powierzchni ponad 1/10
Dopuszczalne są następujące wady lub cechy drewna dla każdej odmiany oklein:
  • pęknięcia schodzące się o długości do 50 mm
  • nieliczne jasne plamki rdzeniowe

Klasa II – okleina o zróżnicowanym zabarwieniu wynikającym z anatomicznej budowy drewna oraz o częściowo zawiłym i nieuporządkowanym rysunkiem drewna.

Niedopuszczalne są następujące wady i cechy drewna dla każdej odmiany okleiny:
  • sęki zdrowe, zepsute, nadpsute i otwory po sękach każdej średnicy
  • fałszywa twardziel
  • zaciągi słoneczne, pleśń, plamy garbnikowe i od metali
  • przeżywiczenia, sinizna, zgnilizna twarda i miękka, fałszywa twardziel
  • wyrwania włókien i prześwity
  • biel wewnętrzny jest niedopuszczalny
Dopuszczalne są następujące wady lub cechy drewna dla każdej odmiany okleiny:
  • pęknięcia schodzące się o długości do 100 mm
  • minimalne sfałdowania do 1/10 powierzchni płata
  • szorstkość i mechowatość powierzchni nie więcej jak 1/10 powierzchni płata
  • plamki rdzeniowe równomiernie rozrzucone na powierzchni kolorem nie odbiegające od tła
  • biel zewnętrzny maksymalnie do szerokości 1 cm
  • rysy ponożowe do 1 szt. na 1m długości płata
Klasa III – okleina o nieuporządkowanym i zawiłym rysunku z falistym szerokim usłojeniem, niejednorodnie zabarwiona, z licznymi zawojami i napływami korzeniowymi powodującymi skośny przebieg słoi w stosunku do wzdłużnej krawędzi płata

Niedopuszczalne wady i cechy drewna w okleinie meblowej i płytowej:
  • zgnilizna miękka i twarda
  • sinizna w drewnie okleiny sosnowej
  • pleśń, plamy garbnikowe i po metalach
  • fałszywa twardziel
  • sęki zepsute, nadpsute, otwory po sękach
  • sęki zdrowe zrośnięte o średnicy powyżej 10 mm
  • otwory owadzie i po uszkodzeniach mechanicznych
  • wyrwania włókien i prześwity
Dopuszczalne wady i cechy drewna w okleinie płytowej i meblowej:
  • biel zewnętrzny do szerokości 1 cm
  • przeżywiczenia zajmujące do 1/10 powierzchni płata
  • rysy ponożowe do 2 szt. na 1 m długości płata
  • szorstkość i mechowatość zajmująca do 1/5 powierzchni płata
  • zaciągi słoneczne
  • sęki zdrowe zrośnięte o średnicy do 10 mm i w ilości do 1 szt. na 1 m długości płata
  • minimalne sfałdowania do 1/10 powierzchni płata
  • drobny błyszcz ze skrawania promieniowego
Klasa IV – okleina o zawiłym i skomplikowanym rysunku, który nie jest cechą pożądaną dla danego gatunku drewna. W arkuszu tej okleiny występuje więcej niż dwie wady dopuszczone w wyższych klasach o maksymalnych rozmiarach i/lub takie negatywne cechy drewna, na które nie udziela się redukcji. Jest to okleina o wymiarze długości 0,45+ m i szerokości 7+ cm bez wad lub z redukcjami umożliwiającymi wymanipulowanie czystego odcinka okleiny o minimalnej długości i szerokości.

Niedopuszczalne wady i cechy drewna:
  • zgnilizna miękka
  • sęki zepsute, nadpsute i otwory po sękach o średnicy powyżej 10 mm
  • pleśń, otwory po owadach i uszkodzeniach mechanicznych
  • biel zewnętrzny i wewnętrzny o szerokości powyżej 2 cm
  • intensywne przeżywiczenia na całej długości i szerokości płata okleiny
  • duży „łuskowy” błyszcz w okleinie dębowej i bukowej
Etykieta
Każda wiązka okleiny i obłogu na zewnętrznej stronie powinna zawierać etykietę z następującymi danymi:
  • Oznaczenie gatunku drewna
  • Liczba płatów w wiązce
  • Szerokość i długość okleiny lub obłogu
  • Ilość metra kwadratowego materiału w wiązce
  • Rysunek drewna
Wilgotność
Wilgotność oklein i obłogów – wilgotność oklein przeznaczonych do obrotu handlowego powinna być zawarta w przedziale 10 +/- 3 %.


Wstęp    :    Rodzaje oklein    :    Linki   :    Wymagania Jakościowe    :    Jak powstaje okleina?    :    Galeria oklein   :    Zastosowanie    :    Wymiary oklein    :    Pakowanie i przechowywanie   :    Normy    :    Targi i wystawy    :    Słowniczek   :    Gatunki drzew    :    Historia sztuki intarsji
redakcja@okleiny.info