WYMAGANIA JAKOŚCIOWE
Wyróżnia się cztery podstawowe klasy jakości oklein
z drewna liściastego i iglastego: I, II, III, oraz
IV o szer. minimum 7 cm i długości minimum 0,45 m. W
poniższym dziale objaśniamy również, jak powinna
wyglądać tzw. etykieta oraz ile powinna wynosić
wilgotność oklein i obłogów.
Klasa I -
okleina czysta bez wad, jednolicie
zabarwiona, z wyraźnym rysunkiem oraz
niezakłóconym, równomiernym i
uporządkowanym przebiegiem usłojenia
fryzowego, fladrowego i innych.
Niedopuszczalne są następujące wady i
cechy drewna dla każdej odmiany oklein:
- sęki zdrowe, zepsute, nadpsute i
otwory po sękach każdej średnicy
- fałszywa twardziel
- zaciągi słoneczne, pleśń, plamy
garbnikowe i od metali
- przeżywiczenia, sinizna oraz zgnilizna
twarda i miękka
- zakorek i zabitka
- otwory owadzie i po uszkodzeniach
mechanicznych
- sfałdowania, wyrwania włókien i
prześwity
- biel wewnętrzny i zewnętrzny dla
wszystkich gatunków, na który nie
udzielono redukcji
- pojedyncze pęknięcia nie schodzące się
o długości większej niż 50 mm
- błyszcz
- rysy ponożowe
- szorstkość - i mechowatość- okleiny o
powierzchni ponad 1/10
Dopuszczalne są następujące wady lub
cechy drewna dla każdej odmiany oklein:
- pęknięcia schodzące się o długości do
50 mm
- nieliczne jasne plamki rdzeniowe
Klasa II – okleina o zróżnicowanym zabarwieniu
wynikającym z anatomicznej budowy drewna
oraz o częściowo zawiłym i
nieuporządkowanym rysunkiem drewna.
Niedopuszczalne
są następujące wady i cechy drewna dla
każdej odmiany okleiny:
- sęki zdrowe, zepsute, nadpsute i otwory po sękach każdej średnicy
- fałszywa twardziel
- zaciągi słoneczne, pleśń, plamy garbnikowe i od metali
- przeżywiczenia, sinizna, zgnilizna twarda i miękka, fałszywa twardziel
- wyrwania włókien i prześwity
- biel wewnętrzny jest niedopuszczalny
Dopuszczalne są następujące wady lub cechy drewna dla
każdej odmiany okleiny:
- pęknięcia schodzące się o długości do 100 mm
- minimalne sfałdowania do 1/10 powierzchni płata
- szorstkość i mechowatość powierzchni nie więcej jak 1/10 powierzchni płata
- plamki rdzeniowe równomiernie rozrzucone na powierzchni kolorem nie odbiegające od tła
- biel zewnętrzny maksymalnie do szerokości 1 cm
- rysy ponożowe do 1 szt. na 1m długości płata
Klasa III – okleina o nieuporządkowanym i zawiłym
rysunku z falistym szerokim usłojeniem,
niejednorodnie zabarwiona, z licznymi
zawojami i napływami korzeniowymi
powodującymi skośny przebieg słoi w
stosunku do wzdłużnej krawędzi płata
Niedopuszczalne
wady i cechy drewna w okleinie meblowej
i płytowej:
- zgnilizna miękka i twarda
- sinizna w drewnie okleiny sosnowej
- pleśń, plamy garbnikowe i po metalach
- fałszywa twardziel
- sęki zepsute, nadpsute, otwory po sękach
- sęki zdrowe zrośnięte o średnicy powyżej 10 mm
- otwory owadzie i po uszkodzeniach mechanicznych
- wyrwania włókien i prześwity
Dopuszczalne
wady i cechy drewna w okleinie płytowej
i meblowej:
- biel zewnętrzny do szerokości 1 cm
- przeżywiczenia zajmujące do 1/10 powierzchni płata
- rysy ponożowe do 2 szt. na 1 m długości płata
- szorstkość i mechowatość zajmująca do 1/5 powierzchni płata
- zaciągi słoneczne
- sęki zdrowe zrośnięte o średnicy do 10 mm i w ilości do 1 szt. na 1 m długości płata
- minimalne sfałdowania do 1/10 powierzchni płata
- drobny błyszcz ze skrawania promieniowego
Klasa IV – okleina o zawiłym i skomplikowanym rysunku, który nie jest cechą pożądaną dla danego gatunku drewna. W arkuszu tej okleiny występuje więcej niż dwie wady dopuszczone w wyższych klasach o maksymalnych rozmiarach i/lub takie negatywne cechy drewna, na które nie udziela się redukcji.
Jest to okleina o wymiarze długości 0,45+ m i szerokości 7+ cm bez wad lub z redukcjami umożliwiającymi wymanipulowanie czystego odcinka okleiny o minimalnej długości i szerokości.
Niedopuszczalne
wady i cechy drewna:
- zgnilizna miękka
- sęki zepsute, nadpsute i otwory po sękach o średnicy powyżej 10 mm
- pleśń, otwory po owadach i uszkodzeniach mechanicznych
- biel zewnętrzny i wewnętrzny o szerokości powyżej 2 cm
- intensywne przeżywiczenia na całej długości i szerokości płata okleiny
- duży „łuskowy” błyszcz w okleinie dębowej i bukowej
Etykieta
Każda wiązka okleiny i obłogu na
zewnętrznej stronie powinna zawierać
etykietę z następującymi danymi:
- Oznaczenie gatunku drewna
- Liczba płatów w wiązce
- Szerokość i długość okleiny lub obłogu
- Ilość metra kwadratowego materiału w
wiązce
- Rysunek drewna
Wilgotność
Wilgotność oklein i obłogów – wilgotność
oklein przeznaczonych do obrotu
handlowego powinna być zawarta w
przedziale 10 +/- 3 %.
|